Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

2ος Εχθρός & Σύμμαχος

Να χαρώ εγώ τους μεγάλους, που κάθε ημέρα βγαίνουν να σώζουν άλλους !!!


Και είναι αλήθεια. Μόνο μεγάλοι σώζουν. Οι μικροί μια ζωή θα είναι υπό σκιά! Πρόβατα να ακολουθούν τα μεγάλα ψάρια. Μόνο που τα μεγάλα ψάρια όταν πεινάσουν τρώνε τα μικρά έτσι για την αλλαγή των προσώπων. Για να υπάρχει και ανανέωση σε όλα.



Βεβαίως δεν ομιλώ ούτε για την κατάσταση στο τόπο, ούτε για αυτά που εδώ και σχεδόν μια δεκαετία κυριαρχούν στα μέρη της "πνευματικότητας", όπου εκεί γίνονται οι μεγαλύτερες θεατρικές παραστάσεις. Ομιλώ για τον κόσμο που έχει ο καθένας μέσα του και που με αυτόν θα πορεύεται μέχρι το τέλος του. Γιατί όπως και να το κάνουμε, θέλεις δε θέλει αναγνώστη, δε μπορείς να ξεφύγεις από εσένα. Ούτε να βασίζεσαι σε άλλους σε όλη σου την ζωή. Κάποτε όπως έγραψα το μεγάλο ψάρι θα φάει το μικρό για να χορτάσει. Και όταν χορτάσει θα είσαι παρελθόν και θα μείνεις με άδεια χέρια. Όπως ακριβώς ήσουν όταν το πρωτοακολούθησες.



Εδώ θα γίνει ξεκαθάρισμα όμως για τα "ψάρια" που έχει ο καθένας μέσα του. Τους φόβους και τα στοιχεία αυτά τα οποία ναι μεν κρύβει από άλλους, αλλά νομίζει πως κρύβει και από τον εαυτό του. Λες και αυτός, είναι κάποιος διαφορετικός. Γρήγορη απάντηση : Ο Εαυτός που όλοι κάνουμε λόγο και μιλάμε συνέχεια, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο μια ένωση όλων των προβολών πάνω σε καταστάσεις όπου ακόμα δεν έχει κάποιος αντικρίσει, πόσο μάλλον να λύσει! Πιο απλά, είναι μια άλλη ποσότητα σε κάθε επίπεδο όπου ακόμα δεν έχεις ανακαλύψει ή δεν έχεις ΚΙΝΗΣΕΙ, πάνω σε έναν Ήλιο Νοήσεως.



Δηλαδή εσύ είσαι ο μόνος που δημιουργείς τον εαυτό σου. Άρα πρέπει να γίνει κατανοητό αμέσως πως τίποτα δεν κρύβεται από εσένα τον ίδιο. Εκτός αν πραγματικά υπάρχει κάποιο πρόβλημα συμβατότητας οπότε εσύ ο ίδιος είσαι ο καμικάζι. Και ξέρεις πολύ καλά πως έχει το τέλος του κάθε καμικάζι.


Οι φόβοι που κυριαρχούν είτε μαζικά είτε ατομικά δεν διαφέρουν πολύ ως προς τον σκοπό. Οι μαζικοί φόβοι, τα ταμπού και τα διάφορα σκεπτικά τα οποία έχουν να κάνουν με τον υπνωτισμό όπου όλοι δεχόμαστε ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ ΟΤΙ ΠΙΑΝΕΙ ΠΑΝΩ ΤΟΥ ΑΝΕΤΑ, (σκέτος εγωισμός), δεν διαφέρουν καθόλου από τους φόβους και τα ταμπού που έχει ο καθένας από εμάς μέσα του. Γιατί πολύ απλά, πάρα πολλοί από αυτούς είναι παιδιά, υιοί και κόρες των μαζικών φόβων. Δεν γίνεται να γεννηθεί άνθρωπος με φόβους ατομικούς. Οι φόβοι τοποθετούνται είτε από την μάθηση τους μέσα από την κοινωνία είτε τους τοποθετεί ο ίδιος γιατί δεν κατάφερε να ξεκόψει τα κακά γονίδια.



Ερωτώ λοιπόν εγώ.....πώς θα τελειώσουν όλα αυτά;;; Και η απάντηση είναι ότι ποτέ. Κανένας άνθρωπος δεν γίνεται να ξεκόψει όλους τους φόβους του. Γιατί σε κάθε επίπεδο εμφανίζονται νέα προϊόντα τα οποία θα δημιουργήσουν νέα ταμπού και νέα ερωτηματικά τα οποία συνεχώς θα θέτουν σε δοκιμασία τις ψυχικές αντοχές του κάθε ανθρώπου που απαιτεί την εξέλιξή του. Άρα αυτό που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι απλά να μάθει να μετατρέπει τους Φόβους του σε προετοιμασία για μάχη. 



Πολύ απλά, όταν μπεις στον χορό δεν γίνεται παρά να χορέψεις. Όπως έχει δηλωθεί εδώ παλαιότερα, το δύσκολο κομμάτι της εξέλιξης κάποιου ανθρώπου είναι η στιγμή της απόφασης. Η στιγμή πριν την εκκίνηση είναι αυτή που στην οποία θα έρθουν όλα τα ερωτηματικά να χτυπήσουν τα alarm του ανθρώπινου Νου. Και αυτό γίνεται γιατί τότε ο άνθρωπος αναρωτιέται για το σωστό της κινήσεώς του. Αναρωτιέται για το ΑΝ και το ΠΩΣ έφτασε εδώ και αρχίζουν οι άμυνες να βαράνε τις δικαιολογίες. Ακόμα και ο ίδιος να ξέρει πως αυτό που έχει κινήσει είναι σωστό, πάλι θα αρχίσει να το καταστρέφει ο ίδιος μόνο και μόνο γιατί στην πληθώρα των περιπτώσεων θα δει ότι κανένας δεν είναι από δίπλα του να τον στηρίξει.



Και εδώ ερχόμαστε στο ζουμί της υποθέσεως. Ο Φόβος έχεις ως καύσιμο την μοναχικότητα των ανθρώπων. Ο άνθρωπος ο οποίος περπατάει τον δρόμο της Μαγείας και της Φιλοσοφίας, είναι αυτός ο οποίος θα έρθει αντιμέτωπος με τους χειρότερους φόβους. Όχι μόνο αυτούς του εαυτού του, ούτε αυτούς που η κοινωνία έχει φέρει ως ταμπού για την Μαγεία (ΛΕΣ ΚΑΙ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ), αλλά θα έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με τις καταστάσεις στις οποίες συνεχώς θα νιώθει στο πετσί του πως είναι ο νέος και φρέσκος σε όλα τα επίπεδα. 



Πιο απλά, ο μεγάλος φόβος του ανθρώπου είναι ότι όταν κατανοήσει πως στο κάθε επίπεδο της εξέλιξής του, είναι φρέσκος και άμαθος.....ΨΑΡΙ δηλαδή ΜΙΚΡΟ.....θα έρχεται κάθε ώρα και στιγμή όπου θα είναι στην δύσκολη θέση να αντιμετωπίζει όλες τις δυσκολίες από παραπάνω σε ποσότητα.....και παραπάνω σε εμπειρία ΘΕΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΝΟΜΟΥΣ....ιεραρχικά. Θα βρίσκεται πάντα στην θέση να πολεμάει για το ΝΑΙ και το ΟΧΙ σε όλα τα Θέματα τα οποία αυτός έχει κινήσει. Συνεπώς κάθε απόφαση μετράει, άρα σε κάθε απόφαση πάντα θα αναρωτιέται για τον ίδιο του τον εαυτό. Σε κάθε περιστροφή που θα κάνει και σε κάθε βήμα που θα περπατά θα αντιμετωπίζει πρόσωπο με πρόσωπο την αυτοάρνηση που θα έχει μέσα του.



Βλέπουμε όλοι πως το πιο απλό πράγμα σε όλα, είναι το να είναι κάποιος μόνος. Να μην δέχεται την υποστήριξη και το Ναι από άλλους ανθρώπους και να μην υπάρχει ομαδικότητα για να είναι όλα κάπως πιο εύκολα μοιρασμένα. Και εκεί είναι που φωλιάζουν όλοι οι φόβοι. Η αρνητικότητα για τον εαυτό και τα ερωτηματικά για τις αποφάσεις μας. Εκεί είναι που ο καθένας από εμάς συνεχώς έρχεται σε σύγκρουση με όλες τις καταστάσεις γιατί είναι άμαθος και άγουρος.



Εκεί είναι όμως που υπάρχει και η λύση. Όπως ειπώθηκε πιο πάνω, το ότι ποτέ δε θα αλλάξει αυτή η κατάσταση δεν μας δίνει και το δικαίωμα να συμβιβαστούμε. Αυτό που ξεχωρίζει τον χαρακτήρα και την ταυτότητα του ανθρώπου της εξέλιξης, είναι ότι η Αλχημεία ζει μέσα στο αίμα του και κατέχει μεγάλο μέρος της προσωπικότητάς του. Όλα μετατρέπονται και όλα έχουν λύσεις!! Γρήγορες ή Αργές, όλες όμως θα φέρουν την σωστή. Όλα μετατρέπονται σε προετοιμασία για μάχη.



Άρα το μόνο που έχει ως όπλο ο καθένας που αντιμετωπίζει αυτά τα γεγονότα, είναι να καταλάβει πρώτον ότι η ώρα της απόφασης έχει ήδη παρθεί. Το να ψάχνεις για δικαιολογίες έχει περάσει. Η Ώρα πέρασε. Δεν είναι ώρα ούτε για αμφιβολίες ούτε για αψιμαχίες με το σκεπτικό σου. Η κάθε νέα κατάσταση χρήζει αντιμετώπιση των φόβων του ότι είσαι νέος και άμαθος. Η ώρα είναι τώρα για να φέρει ο καθένας το χρέος του εις πέρας. Τους στόχους του να τελειώσει και να δει πως όλα είναι ότι αυτός ακριβώς ζήτησε! Αλλιώς δεν θα είχε φτάσει εκεί. Άρα αυτό πρέπει να κατανοηθεί πλήρως.



Η προετοιμασία του καθενός από όλους αυτούς που ζητούν τις δυνάμεις και την άνοδο σε επίπεδα είναι απλά να κατανοήσουν πως εφόσον οι ίδιοι επέλεξαν ότι δε θα έχουν προσκόλληση σε επίπεδα, θα βρίσκονται πάντα σε αυτό το σημείο της νεότητας. Θα πρέπει να κατανοήσουν ότι από την στιγμή που θα αποφασίσουν να κινήσουν κάτι θα πρέπει να το τελειώσουν. Παρατηρείται συνεχώς το φαινόμενο κάτι να είναι αφημένο και μισοτελειωμένο. Μόνο και μόνο γιατί κάποιοι στην μέση βρήκαν δικαιολογίες για να μην πάνε ως το τέλος και τα παράτησαν είτε για λόγους που οι ίδιοι δεν πιστεύουν είτε γιατί άλλαξαν τους στόχους τους ενδιάμεσα.



Η απάντηση είναι απλή. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις αποφάσεις του. Εάν αλλάξεις στόχους στην μέση της πορείας σου, τότε εσύ ο ίδιος θα φταις για όποια λάθη θα εμφανιστούν στο μέλλον. Μη νομίζει κανένας ότι κάτι το μισό δε θα επανέλθει στην υπόλοιπη ζωή σου. Κανένας νόμος δεν αρέσκεται στα μισά. Κάτι θα το τελειώσεις ή δε θα το αρχίσεις καθόλου. Και εάν εσύ δεν μπορούσες να γνωρίζεις εξ αρχής το τι κάνεις, τότε πάλι το λάθος είναι δικό σου, γιατί πάντα υπάρχει η πληροφορία. Αυτό σημαίνει ότι δεν έκανες τον κόπο να ψάξεις αρκετά βαθιά έτσι ώστε για το δύσκολο κομμάτι της αποφάσεως της κίνησης σε κάτι να ήσουν προετοιμασμένος.



Το να είσαι σαν σουρωτήρι, το μόνο που δείχνει όχι στους άλλους, αλλά σε εσένα παραπάνω από όλα είναι ότι έχεις έλλειψη εμπιστοσύνης στον ίδιο σου τον εαυτό και σε αυτά που θες να πράξεις. Άρα έχεις αρκετούς φόβους που εσύ δεν θες όχι μόνο να αντιμετωπίσεις, επειδή φοβάσαι ότι μάλλον έως σίγουρα θα είσαι μόνος, επειδή λίγοι έως κανένας δεν θα σε καταλάβουν, αλλά πιο πολύ ότι δεν θες να τους αναγνωρίσεις. Επομένως πάντα θα μένεις σε μια ποσότητα του εαυτού σου που εσύ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ότι είναι αρκετή και συνεχώς θα κάνεις κύκλους σε αυτήν νομίζοντας ότι εξελίσσεσαι.



Η προσωπική μου εκτίμηση εδώ είναι, ότι επειδή γνωρίζω πολλά τέτοια άτομα, πως η ώρα που ο καθένας θα αναλάβει υποχρεώσεις είναι κοντά. Όταν ομιλώ όμως για υποχρεώσεις μιλάω για τα ανεκπλήρωτα ηθικά χρέη τα οποία ο καθένας έχει αφήσει στην μέση μη γνωρίζοντας γιατί έπραξε ότι έπραξε ενώ δεν ήταν καν σίγουρος για τις αποφάσεις του. Οι υποχρεώσεις όλων μας και το χρέος μας είναι υψηλό, καταρχήν διότι είμαστε άνθρωποι και αυτά που λέμε και κάνουμε φέρουν το βάρος όλων εκείνων που θα μας ακούσουν και θα μας δουν. Εκ γενετής έχουμε ευθύνες και όλα αυτά φέρνουν αποτελέσματα. Δεν ζούμε σε έναν κόσμο ξεγνοιασιάς, αλλά ούτε έναν κόσμο πίεσης. Ζούμε κάπου όπου υπάρχουν Νόμοι και Αρχές που διέπουν όλες τις αποφάσεις. Και μέσα σε αυτούς τους Νόμους είναι ο Νόμος του Φόβου.



Αυτός ο Νόμος λέει πως ο Φόβος είναι και σύμμαχος και εχθρός. Είναι αδελφός του Χρόνου. Συνδέονται όλα φίλοι μου. Και εδώ χρειάζεται να δώσεις χώρο στον Φόβο να δημιουργήσει μέσα σου την επιθυμία για να προετοιμαστείς κατάλληλα. Να είσαι έτοιμος ότι ακόμα και αν μπεις σε χορό που δεν γνωρίζεις τα βήματά του, πως εσύ θα είσαι άμεσος και έτοιμος να φέρεις εις πέρας για χάρη του Χρέους σου, το οποίο είναι η μη στατικότητά σου. Θα χορέψεις και μετά από ΧΡΟΝΟ, είτε Λογικής είτε κανονικό θα είσαι εσύ αυτός που σέρνει τον χορό. Θα είσαι εσύ εκείνος όπου θα έχεις το δικαίωμα να γλεντήσεις, διότι ΕΣΥ θα έχεις νικήσει κάτι για το οποίο έχεις το ΘΑΡΡΟΣ να πολεμήσεις χωρίς να γνωρίζεις το πως θα σου επιτεθεί μόνο και μόνο για να μάθεις ΕΣΕΝΑ και να εξελιχθείς.


Καλό θα ήταν ο καθένας να αναλογιστεί τι έχει κάνει αυτό το έτος που έχει έρθει στο τέλος του. Να κοιταχτεί στον καθρέφτη και να δει αληθινά τι είναι και τι έχει φέρει εις πέρας γι αυτό το Χρέος. Είναι η ώρα για τον καθέναν όπου θα πρέπει να πάψει να βλέπει τα πραγματικά και να πιάσει τα αληθινά.