Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

Ύπνος και Θάνατος

Όπως γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος , η Επίφυση είναι ο αδένας εκείνος ο οποίος "στέκεται" μέσα βαθιά στο "κέντρο" του εγκεφάλου και έχουν ειπωθεί πολλά γι αυτόν. Συνήθως τοποθετείται ως ο κύριος παράγοντας για την αφύπνιση κάποιου ανθρώπου και για το άνοιγμα της συνειδήσεώς του.


Όμως , είναι επίσης ο αδένας ο οποίος ευθύνεται και για την αίσθηση της νύστας στον άνθρωπο αφού γίνεται η έκκριση της μελατονίνης κ.λπ. ( Μπορεί κάποιος να διαβάσει από την wikipedia).


Όπως έχει ειπωθεί πολλάκις από το συγκεκριμένο blog , τα πάντα είναι πάνω σε μια κλίμακα όπου πάνω στο Αρχέτυπο του απείρου , ονομάζεται ΑΩ , στα ενδιάμεσα ανθρώπινα ή μη στάδια ονομάζεται αω και ωα ανάλογα την αρχή , με βάση τον Άνθρωπο και το Ω , την Αρχή-Τέλος όλων , ονομάζεται αΩ ή Ωα ανάλογα αν ρέει προς τα κάτω ή αν γίνεται αναρρίχηση προς τα άνω.


Αν θεωρήσουμε τώρα ως Αρχή και Τέλος όλων το Πνεύμα του Ανθρώπου , που είναι ο Νους της Ψυχής , και την Ψυχή ως δεύτερο στάδιο και το σώμα ως τρίτο , έχουμε το εξής σχήμα:


Ω/Α το Πνεύμα
ωα/αω η Ψυχή ως ένα τέλος αλλά όχι Τέλος και ως μια αρχή "α" αλλά όχι ως Α εκτός και αν ειπωθεί παρακάτω σε διαφορετικό παράδειγμα.
ωα/αω το Σώμα ως και αυτό ένα ενδιάμεσο στοιχείο, και
Α/Ω η Επίφυση ως η Αρχή εάν πρόκειται για αναρρίχηση ή Ω εάν πρόκειται για Τέλος και Ροή προς τα κάτω.


Τότε έχουμε το εξής φαινόμενο.Οι σκέψεις , οι οποίες είναι κατά κάποιον τρόπο παράγωγα των Ιδεών σε μια πιο αλλοιωμένη μορφή , διότι η Ιδέα έρχεται εξωτερικά προς τα μέσα μας και μετά το πέρασμα των φίλτρων αλλοίωσης έρχεται η Σκέψη , η δική μας σκέψη ανάλογα της προσωπικότητάς μας , που είναι ο καρπός μέσα στο Πνεύμα μας (ένας από τους πολλούς στο προσωπικό Δένδρο) , και βάση αυτής της Σκέψης πράττουμε ή αναλύουμε καταστάσεις , πνευματικά tests και προχωράμε - εξελισσόμαστε ή αν δεν κάνουμε τίποτα μένουμε στάσιμοι.



Καθώς έρχεται η Σκέψη αυτή και περνάει μέσα από το Πνεύμα , προχωράει κάπως προς τα έξω και μπαίνει στο κάπως "αόρατο" χώρο της Ψυχής , όπου εκεί είναι που θα αποφασίσουμε για τις ενέργειες , τα Θέλω , τα Μπορώ , τις Αναλύσεις και θα προσπαθήσει - κάποιος που γνωρίζει - να πράξει βλέποντας το Μέλλον με τον τρόπο που έχει δοθεί σε αυτό το blog για να έχει πάντα την ΕπίΤυχία -πλην του παράγοντας της Τύχης- στις καταστάσεις που βιώνει.



Πάλι όμως καθώς περνάει από την Ψυχή , αλλοιώνεται διότι ρέει προς τα έξω - κάτω , και γι αυτό τον Λόγο στο ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΜΑΣ και ΜΟΝΟ , είναι σα να έχασε το Μέρος εκείνο που συνδέει το πέρασμα του Πνεύματος με αυτό της Ψυχής , την κλιμάκωση ανάμεσά τους , τον Ζέφυρο-Γέφυρο τον Άνεμο που συνδέει τα προηγούμενα με τα επόμενα , άρα εδώ ανακαλύπτεται πάνω σε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΕΠΙΠΕΔΟ Ο ΛΟΓΟΣ για τον οποίο Υπάρχει ο παράγοντας Τύχη.(βλ και σχετικό κείμενο). Γι αυτό ακριβώς το λόγο η αναλυτική σκέψη πρέπει συνεχώς να ανεβαίνει κάνοντας πάντα Αιώνες Σκέψεων εμπρός και όχι ένα βήμα.


Αφού περάσει και το αόρατο μέρος της Ψυχής , όπως γνωρίζουμε όλοι περνάει μετά στο σώμα ως τον πιο εξωτερικό παράγοντα που έχουμε , μιλώντας πάντα για αλλοιώσεις και επίπεδα και κατ' ευθείαν , μέσω του Εγκεφάλου και των Νεύρων στο σημείο εκείνο του Σωματικού Σύμπαντος μας έχει δουλειά να πράξει και να κάνει την μετακόμισή του.Αυτός εδώ είναι χωρίς πολλές λεπτομέρειες ο τρόπος πάνω στον άνθρωπο και μόνο ως ΩΑ με τον οποίο η Σκέψη μετακινείται μέχρι να φτάσει σε συγκεκριμένο σημείο.



Τώρα στο παράδειγμά μας αυτή η Σκέψη είναι ο Ύπνος. Όποιος γνωρίζει για το Αρχέτυπο του Ύπνου από -που αλλού- Αρχαία Ελλάδα θα κατανοήσει αμέσως το επόμενο σχήμα. Εφόσον αυτή η σκέψη , η οποία έρχεται από εξωτερικό παράγοντα ως Ιδέα , και συγκεκριμένα τον Ήλιο Νόησης του Ύπνου με μεταφορείς σε ποικιλία που Ρέει ΩΑ , πάνω στον Άνθρωπο ως ενδιάμεσο "α" ΤΟΤΕ , αυτό θα περάσει μέσα από το Πνεύμα , μετά στην Ψυχή και καθώς θα φτάνει το Σώμα θα περάσει στην Επίφυση , όπου αυτή αφού θα εκκρίνει τον στοιχείο θα δώσει την Αίσθηση (διαστάσεως , όπως ακριβώς εξηγείται στο κείμενο Έκταση προβολής συμβάντων) , του "νυστάζω" και ο εκάστοτε άνθρωπος θα αναλύσει και θα πράξει ανάλογα.


Εδώ όμως είναι όλο το ζουμί. Μέσα από αυτήν την ανάλυση της πορείας και της ροής , πρέπει να κατανοηθεί πως σχεδόν πάντα ο άνθρωπος πάνω σε Σκέψεις που δίνουν ως αποτέλεσμα στο επίπεδο του Σώματος τις Αισθήσεις , δεν κάθεται να αναλύσει και να πιάσει τον συνδετικό κρίκο όπου θα τον οδηγήσει παραπάνω. Αυτό ακριβώς το γνώριζαν και οι Έλληνες γι αυτό το λόγο έδωσαν και την σχέση της αδερφοσύνης ανάμεσα στον Ύπνο και στον Θάνατο.


Εξηγώ καθαρότερα.Ο Ύπνος και ο Θάνατος πάνω στο ανθρώπινο σώμα και συγκεκριμένα στο εσωτερικό "Ολόκληρο Σύμπαν του Ενωτικού Εγκεφάλου , Αριστερά-Δεξιά σε πλήρη ένωση ΑΩ" ΖΟΥΝ στην ΕΠΙΦΥΣΗ και όταν εννοώ ΖΟΥΝ , εννοώ ότι ο Ήλιος Νόησής τους μέσα στον Άνθρωπο είναι ΕΚΕΙ και από εκεί πέρα μπορεί ο άνθρωπος να ξεκινήσει να ψάχνει και να εξελίσσει αυτούς τους δύο Ήλιους.Τώρα , αφού δόθηκε και το ακριβές σημείο που βρίσκονται πρέπει ο καθένας μας να κατανοήσει τα παρακάτω στοιχεία.



Επειδή όπως ειπώθηκε πριν , δεν γίνεται να απλωθεί η αναλυτική σκέψη του ανθρώπου πάνω στις αισθήσεις , είτε γιατί αυτές κρατάνε λίγο , είτε γιατί δεν γίνονται καλά αντιληπτές , είτε γιατί δεν μπορεί κάποιος να το κάνει είτε για τον οποιοδήποτε άλλο λόγο , υπάρχει αυτό το φαινόμενο που μας το έδωσαν οι Αρχαίοι Έλληνες να το κατανοήσουμε απλά με την αδερφική σχέση αυτών των δύο.Αυτό είναι η λέξη "Υπαρξιακός Ύπνος".


Ο Υπαρξιακός Ύπνος είναι όταν ο Άνθρωπος δεν καταλαβαίνει καν ότι υπάρχει.Είναι "ανίδεος" όλων γύρων του.Δεν γνωρίζει καν ότι υπάρχει μια κλίμακα , μια ύπαρξη ότι δεν έχει καθόλου γνώση των γεγονότων και των κωδικών που περιτριγυρίζουν στον χώρο του. Αυτός μπορεί κάποιος να πει ότι βρίσκεται σε έναν υπαρξιακό ύπνο.Αυτό έχει άμεση σχέση με τον Ύπνο που νιώθει στην καθημερινή του ζωή.Οι άνθρωποι των κατώτερων συμπαντικών κέντρων απολαμβάνουν περισσότερο ύπνο (μιλάμε πάντα για λογικά πλαίσια) , και ευχαριστιούνται να ζουν αυτόν τον Υπαρξιακό Ύπνο , ο οποίος είναι και Θάνατος.



Αυτά τα δύο ταυτίζονται με την έννοια ότι όταν κάποιος δεν γνωρίζει καν τον σκοπό - την ύπαρξη για την οποία έχει έρθει - τον λόγο για τον οποίο είναι άνθρωπος , είναι Θανατωμένος. Και εδώ ο Θάνατος δεν έχει να κάνει με τον Υπαρξιακό Θάνατο. Αυτός είναι εξέλιξη. Είναι πέρασμα σε κάτι καινούργιο μέσα από Υπαρξιακή Θανάτωση του προηγούμενου. Αυτό ακριβώς δίνεται σαν σημάδι με το αίσθημα του Νυσταγμού πάνω σε έναν άνθρωπο. Εδώ όμως ο καθένας θα έρθει και θα πει πως υπάρχουν πολλοί παράγοντες με τους οποίους μπορεί κάποιος να έρθει σε αυτήν την κατάσταση της επιθυμίας για να κοιμηθεί. 



Και πάλι λάθος. Δεν γίνεται λόγος εδώ για ένα απλό αίσθημα. Γίνεται για την λατρεία της αίσθησης αυτής που δηλώνει ακριβώς το παραπάνω. Πως ο άνθρωπος ο οποίος λατρεύει τον Υπαρξιακό Ύπνο είναι αυτός που λατρεύει και το αίσθημα του Ύπνου στο σωματικό επίπεδο , είτε υπάρχουν , είτε δεν υπάρχουν οι παράγοντες. Εδώ ξεκαθάρισε το θέμα και νομίζω πως πολλοί θα έχουν γνωρίσει τέτοια άτομα.Εξάλλου δεν είναι τυχαίο πως πολλοί εφευρέτες , ικανοί επιστήμονες , Φιλόσοφοι , Μάγοι και σπουδαίοι άνθρωποι είχαν τάσεις αποστροφής του ύπνου , δηλώνοντας συνεχώς πως ο ανώτερος σκοπός τους ήταν η εργασία για την οποία θεωρούσαν πως είχαν υποχρέωση να φέρουν εις πέρας.



Η απάντηση είναι μία. Όποιος κατανοήσει για πιο λόγο έχει αυτήν την αίσθηση του Ύπνου , ο οποίος πολλές φορές έχει ειπωθεί από πολλούς Φιλόσοφους-Μάγους ότι ομοιάζει με τον Θάνατο (γράφτηκε πιο πάνω αυτή η σχέση) θα καταλάβει πως το αντίδοτο είναι η ανάλυση και η προσωπική εργασία εξέλιξης του να μεταμορφώσει αυτήν την Σκέψη από Υπαρξιακό Ύπνο σε Υπαρξιακό Θάνατο.



Όπως γράφτηκε πιο πάνω ο Υπαρξιακός Θάνατος είναι η εξέλιξη των Σκέψεων σε κάτι ανώτερο , σε νέες Ιδέες , εισαγωγή περισσότερων από αυτές και γενικά το πέρασμα από κάτι παλαιό σε κάτι καινούργιο.Ο άνθρωπος ο οποίος απολαμβάνει συνεχώς τους Θανάτους του -φαίνεται περίεργο αλλά δεν είναι - είναι αυτός ο οποίος έχει ήδη αναλύσει πως ο Υπαρξιακός Θάνατος όχι απλά δεν είναι ένας ύπνος , αλλά ΤΟΝ ΖΕΙΣ καθημερινά. Αυτός ο οποίος θα εντοπίσει και θα ΖΗΣΕΙ κάθε μέρα τους Θανάτους του , (γι αυτό ονομάζεται και Υπαρξιακός) κατανοεί πλήρως την πορεία , την καθοδική Ροή , και τον Σκοπό της Ιδέας η οποία έγινε Σκέψη κλπ μέχρι που έφτασε στην Επίφυση και εκδηλώθηκε με Αίσθημα.



Ο Ύπνος και ο Θάνατος είναι δύο αντίθετα πράγματα , ομοιάζουν επειδή είναι αδέλφια , όπως τους δόθηκε αυτός ο Τίτλος αλλά είναι οι δύο όψεις πάνω στο ίδιο νόμισμα. Το νόμισμα αυτό είναι η Ύπαρξη. Πάνω σε αυτό το Φόντο έγινε αυτή η ανάλυση -υπάρχουν πολλές άλλες- και θα πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητό από όλους πως χωρίς την κατανόηση του Υπαρξιακού Ύπνου , δηλαδή της απόλυτης ακινησίας , δεν μπορούμε να εισέλθουμε σε μια πιο εσωτερική αναλυτική σκέψη και να φτάσουμε στον Υπαρξιακό Θάνατο , δηλαδή του να απολαμβάνουμε και να εντοπίζουμε πως κάθε μέρα ΠΡΕΠΕΙ να γινόμαστε Νέοι όπως έχει ειπωθεί για τους Έλληνες , δηλαδή πρέπει να εντοπίζουμε το παλαιό και άχρηστο , και να το εξελίσσουμε συνεχώς , μέχρι να το κάνουμε Ιδέα για κάτι άλλο και να το τροφοδοτήσουμε έτσι ώστε να εξελιχθεί σε λιγότερο χρόνο από ότι χρειάστηκε για να το κάνουμε εμείς.



Το πέρασμα στον Υπαρξιακό Θάνατο ο οποίος είναι ανώτερος από τον απλό Θάνατο , όπου όπως δήλωσα παραπάνω είναι το ίδιο με τον Υπαρξιακό Ύπνο , δηλώνει πως ο άνθρωπος έχει ενώσει τις δύο πλευρές του νομίσματος -Ύπαρξη- σε ένα φόντο , σε έναν Ήλιο.Η Αρχαία Παράδοση λέει πως ζουν στα Τάρταρα και δεν τους φωτίζει ποτέ ο ΑΩ Ήλιος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο γράφτηκε αυτό το κείμενο.Για να εντοπισθούν μέσα στα "Τάρταρα" του εγκεφάλου , στην Επίφυση , να ενωθούν σε έναν Ήλιο Νόησης και να συνδεθούν αμέσως με τον ΑΩ Ήλιο για να φωτισθεί ο άνθρωπος Υπαρξιακά και να εξελιχθεί σε κάτι ανώτερο.






1 σχόλιο: