Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012

Κατανόηση Γραπτών

Το πιο δύσκολο πράγμα που καλείται να αντιμετωπίσει κάποιος άνθρωπος του οποίο το πρωταρχικό ενδιαφέρον και η κορυφαία προτεραιότητα στην λίστα των στόχων του , είναι ο διάλογος και η συνεννόηση με έναν άλλον άνθρωπο ή μια ομάδα ανθρώπων.


Πράγμα αν κάποιος το αναλύσει αυτό με βάση τα κείμενα που έχουν δημοσιευθεί εδώ θα κατανοήσει πως ο κάθε άνθρωπος δεν δύναται και μπορεί να μην θέλει να συνεργαστεί με έναν άλλον για την εύρεση του δρόμου της λύσεως πάνω σε κάποιο πρόβλημα. Αυτό γιατί όπως έχει γραφτεί εδώ , ο διάλογος είναι η συνεργασία δύο ή περισσότερων ατομικών νοητικών Συμπάντων για την Εύρεση και την αύξηση του δρόμου της επιλύσεως των Θεμάτων της συζητήσεως.


Χωρίς τον σωστό διάλογο πάνω σε κάποια προβλήματα η λύση ίσως αργήσει να έρθει ή έρχεται μετά από πολύ έντονη διαλεκτική σχέση με τον Εαυτό και ανάλυση της Ψυχολογίας των καταστάσεων.


Το να συνομιλείς με κάποιο άλλο νοητικό Σύμπαν πάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα του οποίου αναζητείται η λύση είναι μια ευκαιρία για πολλές ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΙΔΕΩΝ (βλ. σχετικό κείμενο) , διότι εκείνη την στιγμή "δοκιμάζεται" με κάποιον τρόπο ο εαυτός και ο Νους του κάθε συνομιλητή. Είναι ας πούμε η προφορική εξέταση των όσων έχεις σκεφτεί ή μάθει μέσα από τα διάφορα που έχεις κατακτήσει με την αναλυτική σου σκέψη.


Αυτό όμως που συνήθως κάποιος αντιμετωπίζει όταν μπει σε αυτήν την διαδικασία , είναι ότι ΕΑΝ ο ίδιος είναι καθαρός και ξέρει την σπουδαιότητα του διαλόγου  , θα παρατηρήσει ότι ο απέναντι συνομιλητής το μόνο που κάνει είναι να παραθέτει κάποιες απόψεις και να ομιλεί με τον ίδιο του τον εαυτό. Δηλαδή βγάζει έξω την προσωπική του διαλεκτική σχέση με τον Εαυτό και όχι με τον απέναντι.


Τι εννοώ με αυτό. Οι περισσότερες απόψεις έρχονται από μια πληθώρα βιβλίων που έχουν διαβαστεί ως έχουν , χωρίς να έχει γίνει η κάθαρση των φίλτρων αλλοίωσης και η κλιμάκωση προς τα άνω , όπως έχει γραφτεί στο συγκεκριμένο blog , με αποτέλεσμα να καταπίνονται αμάσητα και χωρίς να αναλυθούν. Το γραπτό δεν είναι τίποτα περισσότερο από την αποτύπωση των Ιδεών και των Εικόνων αυτής της ΚΑΘΟΔΙΚΗΣ ΩΑ Ιδέας πάνω σε έναν Νου όπου τους συνέλαβε.


Όμως εδώ είναι και το ζουμί της υποθέσεως. Αυτός ο Νους όπου έχει γράψει κάτι , γράφει αυτό που ο ίδιος κατανοεί και στον βαθμό που το κατανοεί. Δεν μπορεί να γράψει κάτι ανώτερο εάν αυτός δεν αναλύσει το ίδιο κομμάτι πριν το γράψει. Τι γίνεται όμως εδώ...
Λόγω όμως του ότι έχει χαθεί αυτή η γνώση της κλιμακώσεως και ο καθένας αποτυπώνει αυτά που αμέσως δέχεται σαν Ιδέες , έχει βρεθεί το Βιβλίο και η έννοιά του σε μία κακή ποιότητα αποτύπωσης της Ψυχολογίας του κάθε συγγραφέως. Δηλαδή , πλέον μπορεί εύκολα κάποιος εάν παρατηρήσει πιο προσεκτικά το σχετικό του βίου του κάθε συγγραφέα να δει πως στις σελίδες αυτών που αποτυπώνει κάπου την ψυχολογική του θέση και κατάσταση την χρονική στιγμή που τα αποτύπωσε.


Έχει χαθεί δηλαδή η Ουσία και εκτυπώνεται μόνο αυτό που κατανοήθηκε από τον γράφοντα. Αυτό είναι και το χειρότερο της υποθέσεως διότι η Ουσία του βιβλίου και της Αποτύπωσης δεν είναι να καταγραφεί και να ληφθεί από τον αναγνώστη η ψυχολογική κατάσταση του γράφοντα , αλλά ο Κορμός και η Λήψη της ΙΔΕΑ...-ΠΡΟΣΟΧΗ-...ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ , δηλαδή του Πνεύματος που μετέφερε την Γνώση στην Ουσία της εξ ολοκλήρου.


Αυτό το λάθος έχει καταντήσει να μην υπάρχει και ο σωστός διάλογος μεταξύ ανθρώπων. Διότι εάν ο ένας έχει κατανοήσει αυτό που γράφεται εδώ και ο άλλος όχι , τότε έχουμε δύο παράλληλους μονολόγους. Ο πρώτος θα έχει τοποθετήσει την ουσία στο "τραπέζι" και ο δεύτερος απλά θα μιλά με τον εαυτό του για να επιβεβαιώσει τον...εαυτό του (!!!) . 


Πιο συγκεκριμένα , όταν εγώ διαβάζω ένα βιβλίο και δεν κατανοώ την ουσία της Ιδέας , και απλά ταυτίζομαι με την Ψυχολογία του συγγραφέως και γίνομαι ο συγγραφέας , καταπίνοντας αμάσητα και χωρίς ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ του αλλοιωμένου Νοήματος , παραδέχομαι πρώτον ότι δεν δύναμαι να έχω πιο διευρυμένο Νου από τον συγγραφέα , έστω και ονομαστικά και δεύτερον το ότι δεν είμαι ικανός για να συνεργαστώ με έναν άλλον άνθρωπο. Το δεύτερο ειδικά είναι αδύνατον διότι η συνομιλία θα είναι απλά μια επιβεβαίωση των σκέψεών μου και όχι μια προσπάθεια για περαιτέρω κλιμάκωση. Άρα τροφοδοτώ την στασιμότητα.


Η Ουσία του Βιβλίου και της Ιδέας αυτού , είναι ότι πρέπει να δίνεται ο Κορμός και όχι ο Καρπός , όσο περίεργο και αν ακούγεται. Ο Καρπός των Ιδεών , είναι αυτός που αλλοιώνει όπως γράφτηκε και στο κείμενο "Εισαγωγή Ιδέας" , και αυτό λόγο του ότι τα επίπεδα ποικίλουν το ίδιο και οι Ψυχολογίες. Ακριβώς γι αυτό το ζήτημα αλλοιώνεται η Ιδέα για να προστατευτεί μα και για να έχει Αιώνιο χαρακτήρα , διότι είναι προϊόν Ψυχικής Κίνησης και Έμπνευσης με ατελείωτο χαρακτήρα. Ο Κορμός όμως παραμένει ίδιος διότι είναι το στερέωμα , δηλαδή η Κλίμακα του ΩΑ ή του ΑΩ ανάλογα για ποια θέση μιλάμε (Πνεύματος - Ανθρώπου). Αυτός μένει πάντα ως έχει από την αρχή μέχρι το τέλος και οδηγεί στον καρπό του ανάλογου επιπέδου.


Όλα τα παραπάνω επηρεάζουν την συνομιλία των ανθρώπων σε σημείο που σχεδόν ποτέ να μη βγαίνει η Ουσία του διαλόγου. Διότι είτε θα υπάρχουν παράλληλοι μονόλογοι , είτε θα υπάρχουν δύο άτομα που το μόνο που θα έχουν κάνει είναι να λάβουν την ψυχολογική κατάσταση του συγγραφέα και όχι την Ιδέα στην Κλιμάκωση , επιβεβαιώνοντας ο ένας τον άλλον σε ένα "χαρούμενο" κλίμα "συνεχών χειραψειών" , είτε ο ένας να προσπαθεί να συνεργαστεί και ο άλλος απλά να ακούει τον εαυτό του να μιλά στον εαυτό του. Σε κάθε περίπτωση ο Διάλογος είναι από τα πιο δύσκολα tests που καθημερινά πρέπει να αντιμετωπίσει ο καθένας.


Η Λύση στο Θέμα είναι να κατανοηθεί ο τρόπος της λήψεως της Ιδέας , όπου έχει γραφτεί και επίσης να κατανοηθεί η Θέση την οποία έχουμε όταν έρθει αυτή η Ιδέα στο επίπεδό μας. Γιατί για να έχει έρθει σημαίνει πως έχει χτυπήσει το καμπανάκι για άνοδο σε αυτό το Θέμα. Πρέπει να γίνει ανάλυση. Τι εννοώ....


Πρέπει να καθαριστεί ο καθένας από Ψυχολογικής Πλευράς και να δει ακριβώς τι τον οδήγησε στο να λάβει την Ιδέα. Επίσης πρέπει να καθαρίσει βασικές αλλοιώσεις , όπως αυτή της βιασύνης του να βγάλει το συμπέρασμα. Τα πορίσματα έρχονται μέσα από την διαλεκτική σχέση που έχει ο καθένας με τον εαυτό του. Μετά από καιρό θα έχει εγκλιματισθεί και αυτό είναι σίγουρο διότι ο κόσμος είναι σε κακή ποιότητα και σε ελάχιστη ποικιλία , γεγονός που θα κάνει την ψυχολογία και το πόρισμα πιο εύκολο στο να βγεί. Όμως , δεν πρέπει να αρκεσθεί κάποιος σε αυτό και να ψάξει βαθύτερα , διότι είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ , εάν αυτός θέλει να δουλέψει για το σύνολο και να αποτυπώσει τις Ιδέες και την Ουσία , πρώτα να τις βρεί πάνω στο πλαίσιο και στο φόντο του Κορμού αυτών.


Δεν πρέπει να καταγράφεται η ψυχολογική κατάσταση. Κανείς δεν θέλει να διαβάζει τα ψυχολογικά του εκάστοτε συγγραφέα. Ο γράφων είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να καθαρίζει πρώτα τον εαυτό του και να ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ πως η  υποχρέωσή του σταματά εκεί που οριοθετείται ο Κορμός και η Κεντρική Ιδέα. Τα υπόλοιπα είναι πορίσματα της διαλεκτικής του σχέσεως με τον Νου του και το Σύμπαν το ατομικό του , ανάλογα τα Θέματα και τις Μαθήσεις - Συνδέσεις με τους Ήλιους του και γι αυτό το λόγο δεν πρέπει να καταγράφονται παρά μόνο ως παραδείγματα ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΑΠΑΙΤΗΘΕΙ-σπανίως-.


Κεντρική Ιδέα και Κορμός λοιπόν. Αυτά δίνουν την Ουσία και την Τέχνη της Αποτύπωσης , όπου θα φανερώσουν την Κλιμάκωση και την αρχή του καθαρισμού των αλλοιώσεων. Μετά από αυτό θα μπορεί ο καθένας να κάνει ένα διάλογο , διότι το Πλαίσιο θα έχει δοθεί ξεκάθαρα , θα γνωρίζουν τον κορμό και αφού το θέσουν επί τάπητος μετά μπορούν μέσω παραδειγμάτων προσωπικών να βρουν τα εργαλεία και τις τεχνικές , τις προσπάθειες και τους τομείς που πρέπει να εργαστούν ώστε να βρουν μια κοινή λύση , ή να συνεργαστούν σαν δύο Σύμπαντα για να πολλαπλασιάσουν τους δρόμους των λύσεων στα προβλήματά τους.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου