Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

Περί Διαλόγου

Από πολλές συζητήσεις που έχω παρακολουθήσει έχω παρατηρήσει το εξής θέμα. Δεν γίνεται ΠΟΤΕ διάλογος αλλά δύο μονόλογοι παράλληλα.Νομίζουμε ότι κάνουμε διάλογο.Ούτε καν στην Ουσία δεν εισχωρούμε.
Είναι ως εξής : Δύο άτομα ξεκινούν την συζήτηση λέγοντας ο Α την άποψή του , και ισχυρίζεται γιατί είναι σωστή και γιατί πρέπει ο Β να την αποδεχθεί και να αποδειχθεί λάθος η δική του άποψη.Έπειτα ο Β το μόνο που κάνει είναι να θέσει σε λειτουργία τον εγωιστικό μηχανισμό και να λέει ότι η άποψη του Α είναι λάθος και πως έτσι η δική του γνώμη είναι σωστή και θα πρέπει να την αποδεχθεί.
Το πιο λογικό είναι να υπάρξει χάος και κανένα αποτέλεσμα.Μπορεί κιόλας να λογομαχήσουν, πράγμα που συμβαίνει συχνά,γιατί ο καθένας υποστηρίζει ότι το δικό του είναι σωστό,ότι τα ξέρει όλα κτλ κτλ..

Θεωρώ πως για να γίνει Διάλογος θα πρέπει :
Να τοποθετηθεί το θέμα Χ.
Να ακολουθήσουν την αρχή του "Εν οίδα ότι ουδέν οίδα" οι συνομιλητές.Δηλαδή να ξεχάσουν τις απόψεις τους και να ξεκινήσουν μαζί από το μηδέν.
Να μην υπάρχει εγωισμός στην μέση,διότι χάνεται η αντικειμενικότητα του θέματος και της λύσης.

Ίσως έτσι μπορεί να βρεθεί μία ή περισσότερες λύσεις στο θέμα.Όταν με ερωτήσεις ο ένας στον άλλον βρεθούν και οι δύο σε αποτελέσματα όπου θα απαντούν στο Θέμα που τέθηκε και όχι στον εαυτό τους.
Η ουσία είναι να τοποθετηθούν οι συνομιλητές περί του θέματος και όχι περί της υποκειμενικότητάς τους.
Δεν υπάρχει κάποιος αγώνας για το ποιος έχει το δίκιο ή το άδικο.Ή για το ποιος έχει την σωστή άποψη.Οι απόψεις είναι απλά όψεις από διαφορετική θέση.Όλες έχουν δόση αλήθειας.Το ζητούμενο είναι η λύση επί Θέματος.

Εάν παρόλα αυτά δυσκολεύεστε να κάνετε τέτοιον διάλογο και ο συνομιλητής δεν αφήνει να πείτε την λύση σας προς το θέμα τότε μπορείτε να πράξετε το εξής :
Να του δείξετε με άμεσο τρόπο πως η άποψή του είναι απλά άποψη και όχι λύση.Πώς ;;

Όταν θα έχετε τον λόγο δεν θα πείτε την γνώμη σας αλλά θα θέτετε συνεχώς ερωτήματα επί της απόψεώς του , φέροντάς τον έτσι σε σύγχυση γιατί θα αναγκαστεί να αυτοαναιρεθεί.Τότε επειδή θα έλθει χάος στις σκέψεις του , θα ξεκινήσει από το μηδέν ο Διάλογος.
Δηλαδή θα πρέπει να εξουδετερωθεί η υποκειμενικότητά του - εγωισμός του , και μετά να ξεκινήσει η εύρεση της λύσης στο θέμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου